حکایت ما شده حکایت اون بابایی که هنوز آب ندیده لباسهاشو در می آره! چند هفته پیش تو وبگردی های عصر جمعه و زیر و رو کردن وب جهان پهنا، یه کتاب جالب در مورد کانگروهای بی مرام پیدا کردم با عنوان:

The Little Book of Australia, A Snapshot of Who We Are

اثر David Dale. یه نگاهی بهش انداختم دیدم اطلاعاتی که توش نوشته می تونه راه های میانبر خوبی رو واسه آشنایی سریع تر با فرهنگ اوزی، واسه اونایی که بهش علاقه دارن یا مجبور هستن بهش علاقه داشته باشن باز کنه. به خصوص واسه کسایی که در شرف پریدن هستن می تونه مرجع خلاصه و کاملی باشه، علی الخصوص اینکه نگارش 2010 هست و اطلاعاتش به روز.

خلاصه اینکه اگه شما هم مثل بنده از کیلومتر نامعلوم جاده دارین سراغ خونه عمه جولیا رو می گیرین، یا اینکه پس فردا شب رسما شام دعوت دارین خونه عمه خانوم به صرف  شوید لوبیا با قرمه کانگرو، ممکنه این کتاب به دردتون بخوره. می تونید از اینجا دانلودش کنید.

مرداد هم داره تموم می شه و هیچ خبری نیست. یه ایمیل دیگه به دیاک... و باز هم جواب تکراری.  کاش حداقل می گفتن چی می خوان و چرا اینقدر لفتش می دن تا آدم تکلیف خودشو می دونست. اما فقط می گن همه چیز مرتبه و کارها روال قانونی رو داره طی می کنه!

فقط خواستم اینو بنویسم که یه روز وقتی برگشتم و نوشته هام رو مرور کردم یادم بیافته که چقدر امروز پریشون و سرگردون بودم! هر چقدر هم بگید مثبت فکر کن اما خدایی 22 ماه صبر بی انتها، اونم در شرایطی که پرونده های مشابه (و شاید در بعضی موارد خیلی خیلی ضعیف تر) دارن 14-15 ماهه ویزا می گیرن، انتظار طاقت فرساییه!